Araştırma Makalesi

3-6 yaş grubu yeni nesil çocukların özelliklerinin belirlenmesi

Ebru Kılıçarslan1, Sümeyye Yıldız2, Dilek Bayram3
  1. 1 Gazi Üniversitesi ROR
  2. 2 Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi ROR
  3. 3 Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi ROR

Öz

Amaç: Bu çalışma, 3-6 yaş grubu yeni nesil çocukların özelliklerini belirlemek amacıyla planlanmıştır.

Yöntem: Çalışma tanımlayıcı tipte tasarlanmıştır. Araştırma, Nisan–Temmuz 2023 tarihleri arasında Türkiye'de yaşayan ve çevrim içi veri toplama formuna erişen 3-6 yaş grubu çocukların ebeveynleri ile yürütülmüştür. Veriler, Tanımlayıcı Özellikler Formu ve Yeni Nesil 3-6 Yaş Çocukların Özelliklerini Değerlendirme Formu kullanılarak toplanmıştır. Veri toplama formları ebeveynlere çevrim içi olarak iletilmiş ve veriler kartopu örnekleme yöntemiyle elde edilmiştir. Çalışmanın yürütülebilmesi için etik kurul onayı alınmıştır.

Bulgular: Çalışmaya 202 ebeveyn katılmıştır. Katılımcı ebeveynlerin %98'ini anneler oluşturmaktadır. Annelerin yaş ortalaması 33.97±4.133, babaların yaş ortalaması ise 33.75±6.850'dir. Çocukların yaş ortalaması 4.52±1.087 olup %57.9'u (n=117) kız çocuğudur. Yeni nesil 3-6 yaş grubu çocukların gelişimsel özellikleri bireysel, duygusal ve sosyal olmak üzere üç kategoride ele alınmıştır. Duygusal özellikler arasında çocukların duygusal duyarlılıklarının (%78.2) ve sezgilerinin (%56.9) yüksek olduğu belirlenmiştir. Bireysel özellikler açısından, özgürlüklerine düşkün oldukları (%75.6) ve ayrıntılı sorular sordukları (%71.8) saptanmıştır. Ayrıca sosyal özellikler kapsamında çocukların çevrelerine mutluluk verdikleri (%74.8) ve hayvanlara karşı aşırı duyarlı oldukları (%68.4) tespit edilmiştir.

Sonuç: Duygusal açıdan hassas, sezgileri kuvvetli, özgürlüğüne düşkün, çevresindeki değişimleri hızla fark eden ve öğrenen bu çocukların mevcut potansiyellerinin geliştirilmesi ve desteklenmesi büyük önem taşımaktadır. Bu doğrultuda elde edilen sonuçlar, yeni nesil 3-6 yaş grubu çocukların gelişimsel özelliklerinin anlaşılmasına ve onlara yönelik uygun yaklaşımın sergilenmesine katkı sağlayacaktır.

Referanslar

  1. Allen, L., & Kelly, B. (2015). Committee on the science of children birth to age 8: Deepening and broadening the foundation for success. Transforming the Workforce for Children Birth Through Age, 8.
  2. Ball, J.W., & Bindler, R.C. (2006). Pediatric and Newborn Assessment. Child Health Nursing: Partnering with Children and Family. USA: Prentice Hall.
  3. Bordova, E., Germeroth, C., & Leong, D.J. (2013). Play and self-regulation: Lessons from Vygotsky. American Journal of Play, 6(1), 111–123.
  4. Breiner, H., Ford, M., & Gadsden, V. L. (2016). Parenting matters: Supporting parents of children ages 0-8. National Academies of Sciences, Engineering, and Medicine. https://doi.org/10.17226/21868
  5. Demirel, Ö. Y., & Çoban, Ç. (2023). Çocukları okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden ebeveynlerin çocuklarıyla yaşadıkları iletişim sorunlarının çözümünde ebeveynlere verilen aile eğitiminin etkisi. Araştırma ve Deneyim Dergisi, 8(1), 173-183. https://doi.org/10.47214/adeder.1269032
  6. Gedik, F., Şahlı, A., & Bekir, H. (2023). Anasınıflarında yabancı uyruklu yaşıtlarıyla eğitim gören ve görmeyen çocukların dil gelişiminin incelenmesi. Istanbul Yeni Yüzyıl Universitesi Journal of Medical Sciences, 4(1).
  7. https://doi.org/10.46629/JMS.2023.115
  8. Hashim, A. T. M., Jamil, M. R. M., & Mamat, N. (2022). Creative imagination skills of preschool students: Meta analysis of antecedent factors to encourage students achievement. International Journal of Academic Research in Business and Social Sciences, 12(12), 2803-2811. https://doi.org/10.6007/IJARBSS/v12-i12/16122
  9. Hockenberry, M.J., & Wilson, D. (2016). Wong's Essentials of Pediatric Nursing. 10th ed. Elsevier Health Sciences.
  10. Kupers, E., Lehmann-Wermser, A., McPherson, G., & Van Geert, P. (2019). Children’s creativity: A theoretical framework and systematic review. Review of Educational Research, 89(1), 93-124. https://doi.org/10.3102/0034654318815707
  11. Li, X., & Xie, J. (2017). Parenting styles of Chinese families and children’s social-emotional and cognitive developmental outcomes. European Early Childhood Education Research Journal, 25(4), 637-650.
  12. https://doi.org/10.1080/1350293X.2017.1331077
  13. Malik, F., & Marwaha, R. (2018). Developmental stages of social emotional development in children. StatPearls Publishing. Available from: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK534819
  14. Malinauskiene, D. (2020). Personality characteristics of children of the new generation and the specifics of their education in a preschool institution. In INTED2020 Proceedings (pp. 3870-3874). https://doi.org/10.21125/inted.2020.1081
  15. Martinsone, B., Supe, I., Stokenberga, I., Damberga, I., Cefai, C., Camilleri, L., ... & Grazzani, I. (2022). Social emotional competence, learning outcomes, emotional and behavioral difficulties of preschool children: Parent and teacher evaluations. Frontiers in Psychology, 12, 760782.
  16. https://www.frontiersin.org/journals/psychology/articles/10.3389/fpsyg.2021.760782/full#cite
  17. McCrindle, M., & Fell, A. (2019). Understanding Generation Z: Recruiting, training and leading the next generation. McCrindle Research Pty Ltd, 5-17.
  18. Reticena, K. D. O., Yabuchi, V. D. N. T., Gomes, M. F. P., Siqueira, L. D. E., Abreu, F. C. P. D., & Fracolli, L. A. (2019). Role of nursing professionals for parenting development in early childhood: A systematic review of scope. Revista Latino-americana de Enfermagem, 27, e3213. https://doi.org/10.1590/1518-8345.3031.3213
  19. Silkenbeumer, J., Schiller, E. M., Holodynski, M., & Kärtner, J. (2016). The role of co-regulation for the development of social-emotional competence. Journal of Self-regulation and Regulation, 2, 17-32. https://doi.org/10.11588/josar.2016.2.34351
  20. Swider-Cios, E., Vermeij, A., & Sitskoorn, M. M. (2023). Young children and screen-based media: The impact on cognitive and socioemotional development and the importance of parental mediation. Cognitive Development, 66, 101319. https://doi.org/10.1016/j.cogdev.2023.101319
  21. Törüner, E. K., & Büyükgönenç, L. (2017). Çocuk Sağlığı Temel Hemşirelik Yaklaşımları. Ankara: Nobel Tıp Kitabevleri.
  22. Yıldız, İ., & Kanak, M. (2021). Çocukların dijital teknoloji kullanımı ve ebeveyn yaklaşımları: Kesitsel bir çalışma. Turkish Journal of Family Medicine and Primary Care, 15(2), 306-314. https://doi.org/10.21763/tjfmpc.797346